Feel the salsavibes: Polé Polé Beach

De festivals volgen elkaar deze zomer in strak tempo op. Polé Polé Beach verdient als buitenbeentje de nodige aandacht. Dit jaar haalt het een recordaantal bezoekers, liefst 40 000. Daarnaast duurde het festival voor het eerst 4 dagen, waarvan de donderdag zelfs gratis was. Door de verhuis van Duinbergen naar Zeebrugge groeide het festival ook in oppervlakte, als in het aantal podia. Een must om de nodige dansruimte te voorzien voor het betere benenwerk.

Couscous of barreado? Polé Polé Beach is het enige strandfestival van Europa. Ben je oververhit, wandel enkele meters verder waar je de deugddoende verfrissing vindt van de Noordzee. Het festival heeft nog tal van troeven achter de hand. Wie op zoek ging naar een bakje friet, kwam met lege handen – of beter – een lege maag terug. Zeg nu zelf, wat past er beter bij de samba- en salsavibes dan de typische inheemse gerechten? De Tibetaanse gestoomde deegflapjes, de Marokkaanse couscous of met de Braziliaanse barreado waan je je metéén op het carnaval van Rio. In totaal kon je uit 40 eetstandjes kiezen. Helaas duurt Polé Polé slechts 4 dagen, anders proefde ‘k zeker iedere nationale plat. Doolhof De verhuis naar Zeebrugge had tal van voordelen. Zo moest de opbouw niet meer in één dag gebeuren, wat resulteerde in een prachtig afgewerkt decor. Overal palmbomen waaronder je lekker kon wegdromen met de nodige caipriñas bij de hand, om maar te zwijgen over de vloed aan lichten en vlaggen die de sfeer vervolledigen. Naast de concerttent, club en playa latina waren er bij deze editie ook een bar des amis, polé polé café, plaza en open air dancefloor voorzien. Om te zwijgen over de pili pili village en chill out! Enkele polé-medewerkers liepen na 3 dagen nog te zoeken waar de Club was. Of waren de verslavende mojitos de oorzaak? Muzikaal geweld De groei van het festival bracht niet enkel meer podia en bezoekers. Het belangrijkste ingrediënt, namelijk de artiesten, waren in muzikale overvloed aanwezig. Met Zulu 9.30 kreeg je Spaanse ska, Fruta Nueva bracht dan weer Caribische up-tempo salsa, William Vivanco deed de Cubaanse mambo van Buena Vista Social Club herleven en met Son Veneno kreeg je de latino vibes zoals ze leven ‘Down Under’. Naast al dat internationaal geweld mochten de Belgische toppers natuurlijk niet ontbreken.The Internationals zetten metéén de toon, door het publiek te laten horen dat de ‘Belgische’ ska zeker niet moet onder doen voor zijn Latino collega’s. Nadien was het de beurt aan ’t Hof van Commerce XL. Ze speelden in hun West-Vloand’ren een thuismatch en dat was te horen aan het luidkeels meerappen van het publiek. De formatie is voor de festivalzomer uitgebreid met Joost Vandenbroeke aan de drums, Bert Embrechts op bas en gitaar en Bert Gielen aan de synths. Ze konden ons bekoren maar verrasten niet door met nieuw materiaal op de proppen te komen. Misschien moeten 4T4 en Flip Kowlier dringend wat tijd in de groep steken in plaats van hun soloprojecten. Intussen waren TLP and Friends al aan de afsluitende set begonnen op de open air dancefloor. Aangezien Jah Zulu in Egypte zit te scratchen, hadden ze er beter TLP and Friend van gemaakt. The friend – Black Frank – legde enkele ‘monster hits’ op die het publiek zeer wist te smaken, maar hield zich vooral bezig met het voorzien van entertainment. De knappe dames die op het podium geraakten, genoten duidelijk van de danskunsten van de stand-by Dj. Voor ik het vergeet… een ingrediënt die een strandfestival kan laten vallen of liever doet staan, namelijk de zon. Wel, die straalde het hele weekend vrolijk mee en zag dat het goed was. Volgend jaar opnieuw van de partij, zon? (Nick Houvenaeghel)